all i need is paper and a pen..

nakita ko ang kanyang mukha
ang kanyang mata
ang kanyang ngiti
na iyong dulot sa kanya..

ikaw na lalaki
na minsa’y naging sandalan
kanyang tanging kanlungan
kanyang ilaw sa dilim;
ikaw–
ikaw ang kanyang pangarap,
ang kanyang pag-asa,
kanyang pag-ibig.
hindi mo ba pansin
ang kanyang mga luha
pait sa kanyang puso
pagdurugo–
hapdi sa sikmura’t
paos na kalamnan
tila isdang nasa ere
animo nawalan ng hininga.
nagbubulag bulagan
nang hindi na masisi..

at ako–
ako na babaeng
tila walang pakialam
dumaraan lang na parang hangin
ngunit habagat kung manira
parang lason sa ugat
dumadaloy na parang dugo
unti unting kumakatas
unti unting nanunuot
hanggat manuyot
nang di namamalayan..

takot ako sa iyo.
ang muhka mo’y tila multo
multong bumabangungot
sa konsensyang pilit kong iniisantabi
ang mga ngiti mo’y
tumatagos sa aking kaluluwa
kung may nananatili pa nga ba.
sa iyong mga mata
ako’y nadudurog
narurupok
ang katauhan ko’y nabubulok
at ang puso, naaagnas.

patawad..
hiling kong bawiin
ang kahibangang ito
subalit..
tulad mo
siya rin ang aking pangarap.
tulad mo
ako rin ay tao.
patawad..

This entry was posted on Monday, September 3rd, 2007 at 10:29 am and is filed under Uncategorized. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.